binlerce yeni insan ve hepsinin bi kesişim noktası şu an.. nerden nereye gidiyoduk da karşılaştık burada? hangi kaybolmuşlugun haritasını çıkartıp bugune geldik? hangi duygulardan gectik de şimdi şoyle derin bi nefes alıp durduk ve sadece baktık.. benciligimiz hepimizin onune ne zaman gecti? kocaman bi sarılmayla kucucuk bi gulumsemenin mutlulugunu ne zaman unuttuk? kendimize bu kadar mı baglandık? kendimizi bırakırsak harita bile yardımcı olamıycakmıydı?
bigun uyandıgımda buyuk bi kalp carpıntısı hissettim.. anlamadıgım onlarca dilin icine kendi dilim de eklenmisti.. baktım.. sadece durdum ve gulumsedim.. anlamıyorum.. o zaman yola devam!!
ilk adımımı attım.. belki de ilk defa baba dedim .. sora yoruldum durdum .. bi soluk alıp yeniden anlamadıgımı farkettim.. karmasanın tam ortasında nereye gidecegimi bilmez, kalakaldım.. kulagıma muzimi taktım.. gecmişin huznune gelecegin heycanına daldım.. yaptıgım buyuk bi hataydı ama simdiyi unutup bakıslara daldım...
hatırladım.. anlatılmak istenenin gozlere yansımasını.. dokunsun konusmasını.. gulumsemenin hazzını ve cekip gitmenin sessiz uzuntusunu...
sonra birçok deişik dilde yaşanan aynı duyguları, duyguların bakısını gordum.. herkesin kendi dilinde ne kadar kaybolmus oldugunu gordum.. yasa dedim.. kayboldum ve yeniden haritamı cıkartıp yola cıktım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder